Drodzy Parafianie i Goście

                Szczęście zaczyna się wtedy, gdy umiesz dostrzec w tym, co masz, dobro i rękę Boga! Jego opiekę i miłość. Nie dlatego czujesz się nieszczęśliwy, że czegoś nie masz, ale dlatego, że nie umiesz w tym, co masz, dostrzec dobra, które jest ci potrzebne, by być blisko Boga. Większą biedą jest być pysznym niż ubogim, chciwym niż płaczącym, nieuczciwym niż wyśmianym. Szczęśliwy ten, kto żyje bogactwem Ducha, a nie bogactwem materialnym. Jezus mówi, że nagroda za doczesne utrapienia związane z wiernością Bogu spotka nas dopiero w niebie. Tak późno? Dlaczego nie teraz? Ponieważ jest tak wielka, że ten świat by jej nie pomieścił.

                „Zapłata wasza jest w niebie!”. Jest tak ogromna, że tylko niebo ją pomieści. Popatrz na niebo, na gwiazdy, na planety, na księżyc, na tę nieprzeniknioną głębię czerni,   i pomyśl, że to, co widzisz, to jeszcze nie jest prawdziwe niebo, tylko jego miniaturka. Nie ma na tym świecie takiego szczęścia i takiego wynagrodzenia, które byłoby właściwe za wierność Jezusowi i jego słowom. Nie każde cierpienie będzie tak obficie wynagrodzone, ale to, które zniosłeś z powodu Jezusa Chrystusa. W Biblii użyto słowa ZAPŁATA. To dwuznaczne słowo. Może oznaczać zarówno nagrodę, jak i karę. Każdy cios i upokorzenie, każde odtrącenie i niesprawiedliwość z tego powodu, że byłeś chrześcijaninem i doznawałeś bólu z powodu swej wierności Jezusowi, będą miały swoją zapłatę. Każdy czyn, każde słowo, każda myśl i każdy gest, każde cierpienie, i powodzenie, każda radość i smutek, mają swoje konsekwencje w wiecznym niebie. Nie ma straty na tym świecie, która nie byłaby wynagrodzona na tamtym. Nie ma też takiej nieuczciwości, która zostałaby pominięta przez odpłatę.  Treść zaczerpnięta z  kazania: A. Pelanowskiego „Szczęście w nieszczęściu”

Ogłoszenia Parafialne

                6 Niedziela Zwykła – 17.02.2019
Msze św.: 6.00, 7.00, 9.00, 10.30, 12.00, 13.30, 17.00, 19.00
10.30 – Suma.
12.00 – Msza św. z udziałem rodziców z dziećmi; po mszy błogosławieństwo małżonków spodziewających się dziecka;
18.30 – Nieszpory.
20.10 – Msza św. akademicka.
                Poniedziałek – 18.02.2019
6.30 i 9.00 – Msze św.
17.00 – Spotkanie formacyjne Wspólnoty Żywego Różańca.
18.30 – Msza św.  
19.15 – Nauki Przedmałżeńskiedom parafialny.  
                Wtorek – 19.02.2019 
6.30 i 9.00 – Msze św.
18.00 – Nabożeństwo ku czci św. Antoniego.
18.30 – Msza św., a po niej adoracja Najśw. Sakramentu i okazja do spowiedzi od godz. 20.00 do  21.00.
                Środa – 20.02.2019
  6.30 – Msza św.
  9.00 – Msze św.  
18.30 – Msza św.
20.15 – Kurs przygotowujący do bierzmowania osoby dorosłe – dom parafialny.
                Czwartek – 21.02.2019  
  6.30 i 9.00 – Msza św.
17.30 –  Adoracja w int. powołań.
18.30 –  Msza św., po niej modlitwa uwielbienia.
19.15 – Nauki przedchrzcielne dla rodziców i chrzestnych – dom parafialny.
19.15 – Nauki Przedmałżeńskiedom parafialny.  
                Piątek – 22.02.2019
Święto Katedry Świętego Piotra Apostoła
  6.00 – Droga krzyżowa.
  6.30 i 9.00 – Msza św.
18.30 – Msza św.
                Sobota – 13.02.2019
  6.30 – Msza św. 
  8.30 – Godzinki ku czci Niepokalanego Poczęcia NMP.
  9.00 – Msza św.
  9.45 – Fraternia dziecięca – dom parafialny.
18.00 – Nabożeństwo ku czci NMP.
18.30 – Msza św.
7 Niedziela Zwykła – 24.02.2019
Msze św.: 6.00, 7.00, 9.00, 10.30, 12.00, 13.30, 17.00, 19.00
10.30 – Suma.
12.00 – Msza św. z udziałem rodziców z dziećmi; po mszy błogosławieństwo małżonków spodziewających się dziecka; kolejne spotkanie dla rodziców i dzieci przygotowujących się do I Komunii św.
13,30  Msza św. z udzieleniem sakramentu Chrztu świętego.
15.00 – Msza św. dla Franciszkańskiej Wspólnoty Rodzin – kaplica.
18.30 – Nieszpory.
20.10 – Msza św. akademicka.

 


 

W odpowiedzi na wiele zapytań w związku z nieznaczną zmianą słów  „Modlitwy do świętego Michała Archanioła” chcemy poinformować, że dotychczasowa treść była wersją ludową  zaczerpniętą z modlitewnika franciszkańskiego. Obecna  treść jest zgodna z zatwierdzoną przez Konferencję Episkopatu Polski w dniu 26 listopada 1999 r. w Częstochowie, podczas 302. Zebrania Plenarnego, jako część Rytuału Rzymskiego.

Uchwała ta została potwierdzona przez Kongregację Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów dekretem z dnia 12 maja 2001 r. (Prot. 59/00/L). Tekst modlitwy opublikowano w: Rytuał Rzymski, Egzorcyzmy i inne modlitwy błagalne, Katowice 2002, s. 102.

            Obowiązująca formuła jest następująca:

  Modlitwa do św. Michała Archanioła

Święty Michale Archaniele, wspomagaj nas w walce,

a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha

bądź naszą obroną.

Oby go Bóg pogromić raczył, pokornie o to prosimy,

a Ty, Wodzu niebieskich zastępów

szatana i inne duchy złe,

które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą,

mocą Bożą strąć do piekła. Amen.

Ks. dr Paweł Rytel-Andrianik
RZECZNIK KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI
Warszawa, 1 października 2018 r.

 


 

Kilka słów o charytatywnej działalności Kościoła
„Wewnętrzna natura Kościoła wyraża się w potrójnym zadaniu: głoszenie Słowa Bożego ( kerygma-martyria), sprawowanie Sakramentów (leiturgia), posługa miłości (diakonia). Są to zadania ściśle ze sobą związane i nie mogą być od siebie oddzielone” (enc. Deus caritas est, 25).
                        Ważne jest, by pamiętać, że „działanie praktyczne pozostaje niewystarczające, jeżeli nie jest w nim dostrzegalna miłość do człowieka, miłość, która się karmi spotkaniem z Chrystusem” (tamże, 34). Dlatego prowadząc działalność charytatywną, liczne istniejące organizacje katolickie nie powinny ograniczać się po prostu do zbierania lub rozdziału środków pieniężnych, ale winny zawsze szczególną troską otoczyć osobę, która jest w potrzebie, a także pełnić cenną funkcję pedagogiczną we wspólnocie chrześcijańskiej, wspomagając wychowywanie w duchu dzielenia się, szacunku i miłości, zgodnie z logiką Ewangelii Chrystusa. Działalność charytatywna Kościoła, na wszystkich poziomach, musi w istocie wystrzegać się niebezpieczeństwa, że rozmyje się w zwyczajnej organizacji opiekuńczej, stając się po prostu jedną z jej odmian (por. tamże, 31).
                        Zorganizowane inicjatywy, podejmowane w zakresie posługi miłości przez wiernych w rozmaitych miejscach, różnią się znacznie między sobą i trzeba nimi odpowiednio pokierować. Rozwinęła się w szczególności, na poziomie parafialnym, diecezjalnym, krajowym i międzynarodowym, działalność Caritas – instytucji powstałej z inicjatywy hierarchii kościelnej, która słusznie zyskała sobie uznanie i zaufanie wiernych oraz bardzo wielu innych osób w całym świecie ze względu na wielkoduszne i konsekwentne świadectwo wiary, jak również konkretne spieszenie z pomocą potrzebującym. Oprócz tej rozległej inicjatywy, oficjalnie popieranej przez autorytet Kościoła, w różnych miejscach zrodziły się liczne inne inicjatywy, będące wynikiem dobrowolnego zaangażowania się wiernych, którzy w różnych formach chcą się przyczynić, poprzez własny wysiłek, do dawania konkretnego świadectwa miłości wobec potrzebujących. Jedne i drugie inicjatywy różnią się pod względem pochodzenia i systemu prawnego, choć na równi wyrażają wrażliwość i pragnienie dania odpowiedzi na to samo wezwanie.
                       
Kościół jako instytucja nie może uważać, że nie dotyczą go inicjatywy podejmowane w sposób zorganizowany, będące dobrowolnym wyrazem troski ochrzczonych o osoby i narody znajdujące się potrzebie. Dlatego Pasterze winni traktować je zawsze jako przejaw udziału wszystkich w misji Kościoła, szanując specyfikę i autonomię zarządzania, które, zgodnie z ich naturą, właściwe są każdej z nich jako wyraz wolności ochrzczonych.

                        Obok nich władza kościelna rozwinęła z własnej inicjatywy specyficzne dzieła, poprzez które w sposób instytucjonalny, wykorzystuje ofiary wiernych zgodnie z odpowiednimi formami prawnymi i formami działania pozwalającymi skuteczniej zaradzać konkretnym potrzebom.  Zaczerpnięte z: Listu Apostolskiego-Motu proprio „Intima Ecclesiae natura

                        Zachęcamy drogich Parafian i Gości do wsparcia naszych fundacji działających przy naszej parafii i klasztorze. Można  wesprzeć nasze działania przekazując 1% podatku na rzecz FUNDACJI TOBIASZKIKRS 0000099443, oraz FUNDACJI ANTONI – KRS 0000543735. Za wszelką pomoc i zaangażowanie na rzecz dzieci, młodzieży, seniorów i osób ubogich i bezdomnych składamy serdeczne Bóg zapłać.

Drodzy Parafianie i Goście, serdecznie dziękujemy Wam za życzliwość,

za modlitwy, ofiary i wszelką pomoc.

Pan niech obdarzy Was POKOJEM.